ul. Grunwaldzka 21/III piętro, Poznań
|
|
|
|
ul. Grunwaldzka 21/III piętro, Poznań
|
|
|
|
Dozór elektroniczny (SDE) to legalna forma odbywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w domu skazanego, pod stałą kontrolą elektroniczną Służby Więziennej. Ta strona jest skierowana do osób skazanych i ich rodzin, które szukają konkretnych, aktualnych informacji o tym, jak skutecznie ubiegać się o ten środek w Poznaniu i województwie wielkopolskim. Kancelaria Adwokacka Sieńko Pięta i Partnerzy oferuje kompleksową pomoc adwokata od oceny szans po reprezentację przed sądem penitencjarnym.
Dzięki wieloletniemu doświadczeniu w sprawach karnych oraz znajomości procedur postępowania, gwarantujemy ochronę prawną i szybkie podjęcie działań w obronie klienta.
Dozór elektroniczny (SDE) to legalna forma odbywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w domu skazanego, pod stałą kontrolą elektroniczną Służby Więziennej. Ta strona jest skierowana do osób skazanych i ich rodzin, które szukają konkretnych, aktualnych informacji o tym, jak skutecznie ubiegać się o ten środek w Poznaniu i województwie wielkopolskim. Kancelaria Adwokacka Sieńko Pięta i Partnerzy oferuje kompleksową pomoc adwokata od oceny szans po reprezentację przed sądem penitencjarnym.
Dzięki wieloletniemu doświadczeniu w sprawach karnych oraz znajomości procedur postępowania, gwarantujemy ochronę prawną i szybkie podjęcie działań w obronie klienta.
System dozoru elektronicznego (SDE) to przewidziany przez polskie prawo sposób wykonywania kary pozbawienia wolności poza murami zakładu karnego. Skazany przebywa we własnym miejscu zamieszkania, jednak jego lokalizacja jest monitorowana całą dobę za pomocą nadajnika opaski zakładanej na nadgarstek lub nogę oraz stacjonarnego urządzenia odbiorczego zainstalowanego w mieszkaniu.
Centrala Służby Więziennej rejestruje każde przemieszczenie skazanego. Jeśli opuści on dozwolony obszar poza wyznaczonymi godzinami, system natychmiast generuje alarm. Sąd penitencjarny ustala indywidualny harmonogram konkretne przedziały czasowe, w których skazany ma obowiązek przebywać w domu. Poza tymi godzinami może normalnie pracować, uczyć się, realizować obowiązki rodzinne czy korzystać z opieki medycznej. Dla zestresowanego rodzica lub małżonka skazanego oznacza to jedno: bliska osoba wraca do domu. Nie traci pracy, nie traci kontaktu z dziećmi, nie wyrywa się z realnego życia na miesiące lub lata.
Ustawodawca wprowadził dozór elektroniczny z trzech powodów, które warto znać. Po pierwsze resocjalizacja bez izolacji: badania kryminologiczne konsekwentnie wskazują, że zachowanie więzi rodzinnych i zawodowych w trakcie odbywania kary istotnie zmniejsza ryzyko powrotu do przestępstwa. Po drugie – ochrona środowiska rodzinnego skazanego: izolacja jednej osoby często powoduje ekonomiczną zapaść całej rodziny. Po trzecie racjonalizacja systemu więziennictwa: polskie zakłady karne od lat borykają się z przeludnieniem; SDE jest odpowiedzią na ten problem.
Ubieganie się o dozór elektroniczny nie jest próbą ucieczki od odpowiedzialności. Jest skorzystaniem z instytucji, którą polskie prawo w pełni przewiduje i akceptuje. Sąd, przyznając SDE, nie umarza kary – kara jest nadal wykonywana, tyle że w formie uznanej przez ustawodawcę za efektywniejszą z punktu widzenia celów postępowania karnego.
Przed złożeniem wniosku warto samodzielnie ocenić, czy w danym przypadku ustawowe warunki są spełnione. Podstawę prawną stanowią art. 43la i następne Kodeksu karnego wykonawczego. Poniżej zestawienie kluczowych przesłanek w formie praktycznej listy kontrolnej.
Warunek 1: Wymiar orzeczonej kary. Skazany, który nie rozpoczął jeszcze odbywania kary, może ubiegać się o SDE, jeśli wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem (lub suma kar podlegających łącznemu wykonaniu) nie przekracza 1 roku i 6 miesięcy. Przykład: masz wyrok 18 miesięcy i wciąż czekasz na wezwanie do zakładu karnego – spełniasz ten warunek.
Warunek 2: Pozostała do odbycia kara. Jeśli odbywasz już karę w zakładzie karnym, warunek brzmi inaczej: do końca kary musi pozostać nie więcej niż 3 miesiące. Oba progi są inne – to częsty błąd w samodzielnych wnioskach.
Warto przy tym pamiętać, że przy obliczaniu wymiaru kary bierze się pod uwagę sumę kar pozbawienia wolności podlegających łącznemu wykonaniu – nie tylko karę z ostatniego wyroku. Adwokat pomoże dokonać prawidłowych obliczeń.
Warunek 3: Stałe miejsce zamieszkania z odpowiednią infrastrukturą techniczną. Skazany musi posiadać stały adres, pod którym będzie odbywał karę. Lokum musi spełniać minimalne wymogi techniczne: stabilne zasilanie elektryczne oraz zasięg umożliwiający prawidłową pracę urządzenia monitorującego. Przed wydaniem postanowienia o udzieleniu SDE podmiot dozorujący przeprowadza wizję lokalną – sprawdza, czy warunki są spełnione.
Warunek 4: Pisemna zgoda pełnoletnich domowników. Każda pełnoletnia osoba zamieszkująca wspólnie ze skazanym musi wyrazić pisemną zgodę na odbywanie kary w miejscu wspólnego zamieszkania. Brak takiej zgody uniemożliwia udzielenie SDE pod wskazanym adresem. Co istotne – domownik może cofnąć zgodę w trakcie odbywania kary, co skutkuje wszczęciem postępowania o odwołanie zezwolenia.
To jeden z najczęstszych powodów niepowodzeń wniosków składanych bez pomocy prawnej. Adwokat może wcześniej ocenić ryzyko i pomóc w uregulowaniu tej kwestii – w tym rozważyć alternatywny adres zamieszkania.
Warunek 5: Brak multirecydywy. Ustawa wyklucza SDE wyłącznie w przypadku recydywistów wielokrotnych (art. 64 § 2 Kodeksu karnego), czyli osób skazanych w warunkach recydywy zwykłej, które po odbyciu kary powróciły do przestępstwa umyślnego. Sama recydywa zwykła (art. 64 § 1 k.k.) nie wyklucza automatycznie możliwości ubiegania się o SDE.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do swojej sytuacji prawnej w tym zakresie nie zakładaj z góry, że nie masz szans. Skonsultuj się z adwokatem, który przeanalizuje historię karną i wskaże, czy i na jakich warunkach wniosek ma rację bytu.
Przepisy Kodeksu karnego wykonawczego przyznają prawo złożenia wniosku kilku podmiotom. Mogą to zrobić:
Najważniejszy z praktycznego punktu widzenia podmiot to adwokat jako obrońca bo może działać niezwłocznie, bez czekania na decyzję skazanego i bez potrzeby jego obecności przy składaniu dokumentów.
Prawo wyróżnia dwa zasadnicze momenty, w których wniosek może zostać złożony:
Sąd penitencjarny nie działa z dnia na dzień. Po wpłynięciu wniosku musi go formalnie zarejestrować, zlecić weryfikację techniczną miejsca zamieszkania, wyznaczyć termin posiedzenia i wydać postanowienie. Cały ten proces zajmuje – w typowych warunkach – od kilku do kilkudziesięciu dni.
Jeśli wniosek zostanie złożony na kilka dni przed planowanym stawiennictwem do zakładu karnego, sąd może nie zdążyć z rozpoznaniem sprawy. W takiej sytuacji skazany musi stawić się do ZK zgodnie z wezwaniem. Postępowanie może być wtedy kontynuowane, ale praktycznie staje się znacznie trudniejsze.
Każdy dzień zwłoki zmniejsza margines bezpieczeństwa. Adwokat, który przystępuje do sprawy z wyprzedzeniem, może przygotować kompletny wniosek w ciągu kilku godzin i złożyć go tego samego lub następnego dnia. Liczy się każda godzina.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest pismem procesowym. Sąd bada go najpierw pod kątem formalnym, braki skutkują wezwaniem do uzupełnienia lub zwrotem bez rozpoznania. Właściwy tytuł pisma to: „Wniosek o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego”.
Wniosek musi zawierać:
Uzasadnienie wniosku to kluczowy element, który odróżnia wniosek skazanemu szanse dający od takiego, który trafia do kosza po pierwszym czytaniu. Poprawne uzasadnienie ma dwie warstwy:
Warstwa formalna – wykazanie przesłanek ustawowych. W tej części wniosku należy wprost, krok po kroku, wykazać spełnienie każdego z wymogów: wymiar kary (z powołaniem na treść wyroku), adres zamieszkania i jego warunki techniczne (ewentualnie z zaświadczeniem od zarządcy budynku), brak multirecydywy (z odwołaniem do karty karnej), pisemne zgody domowników. To czysta warstwa dowodowa – sąd musi mieć podstawę do zaznaczenia wszystkich „ptaszków” na liście.
Warstwa ocenna – pozytywna prognoza kryminologiczna. Sąd ma obowiązek zbadać, czy cele kary zostaną osiągnięte w systemie dozoru. Tu pojawia się pole do rzeczywistej argumentacji: stabilna sytuacja zawodowa (skazany ma pracę, prowadzi działalność), silne więzi rodzinne, obowiązki opiekuńcze (dzieci, chory rodzic, partner wymagający opieki), aktywna postawa resocjalizacyjna (uczestnictwo w terapii, wolontariat, edukacja). Im konkretniejsze i bardziej zindywidualizowane argumenty – tym większa szansa na pozytywny wynik.
Nie zamieszczamy na tej stronie wzoru wniosku do pobrania – każde uzasadnienie powinno być przygotowane indywidualnie, pod konkretną sytuację skazanego. To właśnie jest usługa kancelarii.
Kompletny wniosek skraca postępowanie i eliminuje ryzyko wezwania do uzupełnienia braków. Standardowe załączniki to:
Właściwy sąd to sąd okręgowy – wydział penitencjarny – według miejsca stałego pobytu skazanego, a nie według sądu, który wydał wyrok. Dla osób zamieszkałych w Poznaniu i na terenie większości województwa wielkopolskiego właściwy jest Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział VI Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych. Kancelaria Adwokacka Sieńko Pięta i Partnerzy prowadzi postępowania przed wydziałami penitencjarnymi sądów okręgowych właściwych dla Poznania i całego województwa wielkopolskiego. Obsługujemy klientów zarówno z Poznania, jak i miejscowości ościennych.
Wniosek można złożyć: Osobiście w biurze podawczym sądu (skazany lub adwokat składa wniosek bezpośrednio, uzyskując potwierdzenie wpłynięcia); Listownie – przesyłką poleconą (dla celów dowodowych warto zachować potwierdzenie nadania); Za pośrednictwem adwokata (co pozwala skazanemu uniknąć osobistego stawiennictwa w sądzie na etapie składania wniosku).
Po wpłynięciu wniosku do właściwego wydziału penitencjarnego postępowanie przebiega w kilku następujących po sobie etapach. Znajomość tego procesu pozwala uniknąć niepotrzebnego stresu i właściwie zaplanować dalsze działania.
Sąd rejestruje wniosek i sprawdza, czy spełnia wymogi formalne. Na tym etapie nie ma możliwości aktywnego wpływania na bieg sprawy – ale adwokat może upewnić się, że wniosek był kompletny i żadne braki nie opóźnią postępowania.
Sąd zleca upoważnionemu podmiotowi dozorującemu (operatorowi systemu) przeprowadzenie wizji lokalnej w miejscu zamieszkania skazanego. Celem jest sprawdzenie, czy infrastruktura techniczna pozwala na prawidłowe działanie urządzenia monitorującego. Skazany lub domownik powinien umożliwić dostęp do lokalu.
Po uzyskaniu raportu technicznego sąd wyznacza termin niejawnego posiedzenia. O terminie zawiadamiany jest skazany, jego obrońca, prokurator i kurator. Adwokat może na tym etapie składać dodatkowe dokumenty uzupełniające uzasadnienie wniosku.
Sąd penitencjarny wydaje postanowienie o udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia na SDE. Na postanowienie przysługuje zażalenie – termin to 7 dni od dnia ogłoszenia lub doręczenia.
Posiedzenie w sprawie SDE nie jest publiczną rozprawą. Jest to niejawne posiedzenie sądu – nie przychodzi na nie publiczność, nie trwa w napięciu jak rozprawa. To ważna informacja dla rodzin, które często wyobrażają sobie ten etap jako dramatyczne przesłuchanie. W posiedzeniu uczestniczą: sędzia penitencjarny, prokurator (obligatoryjnie), skazany – który ma prawo złożyć wyjaśnienia – oraz opcjonalnie obrońca i kurator sądowy. Prokurator może wnosić o odmowę udzielenia SDE; obrońca ma prawo i obowiązek na bieżąco odpierać te argumenty.
Aktywna rola adwokata na posiedzeniu obejmuje: zadawanie pytań, składanie nowych dokumentów, ustosunkowywanie się do stanowiska prokuratora, prezentowanie dodatkowej argumentacji na rzecz pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skazany działający samodzielnie – nieznający procedury i nieprzyzwyczajony do sali sądowej – rzadko jest w stanie efektywnie odpierać zarzuty strony przeciwnej.
Od złożenia kompletnego wniosku do wydania postanowienia mija typowo od 3 do 6 tygodni. W sprawach prostych, gdy wniosek jest kompletny i weryfikacja techniczna nie napotkała przeszkód, czas ten może być krótszy. Sprawy z wieloma domownikami, spornym miejscem zamieszkania lub koniecznością uzupełniania braków trwają dłużej.
Co zrobić, gdy sąd milczy? Jeśli postępowanie przekracza rozsądny czas, strona ma prawo złożyć ponaglenie do prezesa sądu lub – w przypadku rażącej przewlekłości – skargę na podstawie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Adwokat może podjąć te działania samodzielnie, bez angażowania skazanego lub jego rodziny.
Odmowa udzielenia zezwolenia na SDE zapada w formie zaskarżalnego postanowienia. Skazanemu (i jego obrońcy) przysługuje zażalenie do sądu apelacyjnego, które należy wnieść w terminie 7 dni od ogłoszenia lub doręczenia postanowienia. Termin jest nieprzekraczalny i jego uchybienie zamyka drogę do zaskarżenia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone postanowienie – czyli wydziału penitencjarnego właściwego sądu okręgowego. Sąd apelacyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu.
Kluczowa jest treść uzasadnienia odmowy. Sąd musi wskazać, której przesłanki wnioskodawca nie spełnił lub które okoliczności przemawiają przeciwko pozytywnej prognozie kryminologicznej. Adwokat, analizując to uzasadnienie, może precyzyjnie sformułować zarzuty zażalenia – wskazując, czy sąd pominął dowody, błędnie ocenił okoliczności, czy naruszył przepisy proceduralne. Zażalenie sformułowane przez osobę nieznającą procedury jest znacznie mniej skuteczne.
Po odmowie skazany może złożyć ponowny wniosek o SDE po upływie 3 miesięcy od dnia wydania postanowienia odmownego – chyba że wnioskodawca powołuje się na nowe lub poprzednio nieznane sądowi okoliczności (wówczas wniosek może być złożony wcześniej). Złożenie wniosku identycznego jak poprzedni jest błędem, który prowadzi do kolejnej odmowy. Warunkiem skuteczności ponownego wniosku jest:
Adwokat powinien przeanalizować uzasadnienie odmowy przed złożeniem kolejnego wniosku – nie po. Każda próba „na oślep” oddala skazanego od SDE.
Decyzja o złożeniu wniosku o SDE rodzi naturalne pytania: jak to w praktyce działa, jak wygląda codzienność skazanego pod dozorem, co mu wolno, a czego nie. Poniżej rzeczowe odpowiedzi.
Harmonogram godzin: sąd penitencjarny, udzielając zezwolenia, ustala indywidualny harmonogram – konkretne godziny, w których skazany musi przebywać w domu. Poza tymi godzinami może swobodnie przemieszczać się w dozwolonym obszarze (zasadniczo teren Polski). Harmonogram jest dostosowywany do realnych potrzeb: pracy, szkoły, wizyt lekarskich, opieki nad dziećmi.
Montaż urządzenia: po wydaniu prawomocnego postanowienia uprawniony podmiot dozorujący umawia się ze skazanym na montaż urządzenia stacjonarnego w miejscu zamieszkania. Wizyta techniczna trwa zazwyczaj kilkanaście minut. Opaska zakładana jest bezpośrednio na nadgarstek lub nogę – jest wodoodporna, a jej waga nie utrudnia normalnego funkcjonowania.
Codzienne funkcjonowanie: system działa automatycznie. Urządzenie komunikuje się z centralą Służby Więziennej bez udziału skazanego. Skazany nie musi „meldować się” – wystarczy, że przebywa w domu zgodnie z harmonogramem. W godzinach dozwolonych wyjść może pracować, realizować zakupy, uczestniczyć w życiu rodzinnym.
Naruszeniem jest każde wyjście poza wyznaczony harmonogram bez zgody sądu, manipulowanie lub uszkodzenie urządzenia monitorującego, zakłócanie sygnału oraz brak możliwości nawiązania kontaktu przez centralę (np. wyłączone zasilanie, zasłonięte urządzenie). Konsekwencją stwierdzonego naruszenia jest odwołanie zezwolenia na SDE i co do zasady skierowanie skazanego do zakładu karnego w celu odbycia pozostałej kary. Jest to postanowienie zaskarżalne zażaleniem.
Naruszenie nieumyślne lub spowodowane siłą wyższą (awaria prądu, awaria urządzenia, nagłe wezwanie do szpitala) nie musi automatycznie kończyć SDE. Kluczowe jest natychmiastowe poinformowanie właściwego wydziału penitencjarnego lub podmiotu dozorującego o zaistniałej sytuacji. Adwokat może pomóc w wyjaśnieniu okoliczności i złożeniu stosownych wyjaśnień.
Życie się zmienia – i system SDE to uwzględnia. Jeśli skazany zmienia miejsce pracy, obejmuje dodatkowe obowiązki opiekuńcze lub wymaga długotrwałego leczenia poza miejscem zamieszkania, może złożyć wniosek do sądu penitencjarnego o zmianę harmonogramu. Wniosek musi zawierać uzasadnienie i – zazwyczaj – dokumentację potwierdzającą podaną przyczynę.
Uwaga: przebywanie poza miejscem zamieszkania w godzinach objętych harmonogramem, bez uprzedniej zmiany harmonogramu, jest traktowane jako naruszenie warunków dozoru – nawet jeśli przyczyna jest obiektywnie uzasadniona. Procedura zmiany harmonogramu musi poprzedzać faktyczną zmianę trybu życia, nie ją dokumentować z opóźnieniem.
Koszty systemu monitorowania – opaska, urządzenie stacjonarne, obsługa centrali monitoringu – co do zasady nie obciążają skazanego. Są ponoszone przez Skarb Państwa w ramach systemu wykonania kary. Rodzina nie musi kupować ani wynajmować sprzętu.
Realne korzyści finansowe SDE – zestawione z kosztami izolacji – wyglądają następująco:
Koszt pomocy prawnej adwokata przy wniosku o SDE jest nieporównywalnie mniejszy niż ekonomiczne konsekwencje kilkumiesięcznej izolacji. Jest to inwestycja z perspektywy całej rodziny, nie wyłącznie skazanego.
Dozór elektroniczny nie jest przyznawany automatycznie każdemu, kto spełnia formalne warunki. Sąd ocenia sprawę całościowo i ma swobodę oceny przesłanki prognozy kryminologicznej. To właśnie tu decyduje się, czy wniosek zakończy się zezwoleniem, czy odmową.
Oto, co konkretnie robi adwokat w sprawie o wniosek o dozór elektroniczny (SDE):
To dwie odrębne instytucje prawa karnego wykonawczego, które są nagminnie mylone. Dozór elektroniczny (SDE) to forma wykonania kary – kara jest nadal w całości odbywana, tyle że poza zakładem karnym, pod kontrolą elektroniczną. Warunkowe przedterminowe zwolnienie (WPZ) to natomiast instytucja, która w ogóle skraca okres wykonywania kary – skazany jest zwalniany przed upływem jej wymiaru, pod warunkiem przestrzegania określonych zobowiązań. SDE nie skraca kary; WPZ – tak.
Tak – i należy to zrobić natychmiast. Dwa tygodnie to minimalny margines, w którym prawidłowo złożony, kompletny wniosek może zostać rozpoznany przed terminem stawiennictwa. Pomoc adwokata, który przygotuje dokumentację w trybie pilnym, istotnie zwiększa szanse na wydanie postanowienia przed datą osadzenia. Nie należy czekać ani jednego dnia.
Tak. Spełnienie przesłanek formalnych (wymiar kary, brak multirecydywy, miejsce zamieszkania, zgoda domowników) otwiera drogę do rozpoznania wniosku, ale nie przesądza o jego uwzględnieniu. Sąd ma obowiązek zbadać tzw. przesłankę materialną – czy cele kary zostaną osiągnięte poza zakładem karnym, czyli innymi słowy: czy istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna. Właśnie ta ocena jest sferą, w której dobrze przygotowane uzasadnienie i aktywna reprezentacja adwokata mają największe znaczenie.
Brak pisemnej zgody pełnoletniego domownika wyklucza udzielenie SDE pod wskazanym adresem. Możliwe wyjścia z tej sytuacji to: zmiana adresu zamieszkania na taki, gdzie pełnoletni domownicy wyrażą zgodę (np. do rodzica lub innego bliskiego), mediacja rodzinna mająca na celu uzyskanie zgody, lub – w wyjątkowych przypadkach – próba wykazania, że osoba odmawiająca zgody faktycznie nie zamieszkuje stale pod wskazanym adresem. Każdy z tych scenariuszy wymaga indywidualnej oceny adwokata.
Opaska jest zakładana na nadgarstek lub kostkę nogi i ma rozmiary porównywalne z większym zegarkiem sportowym. Można ją nosić pod odzieżą – długi rękaw lub nogawka w pełni ją zasłaniają. Jest wodoodporna, nie przeszkadza przy kąpieli ani podczas normalnej aktywności fizycznej. Urządzenie stacjonarne instalowane w mieszkaniu ma wymiary przypominające router Wi-Fi i nie zwraca uwagi.
W typowej sprawie, gdy wniosek jest kompletny i weryfikacja techniczna nie napotkała przeszkód, postępowanie trwa od 3 do 5 tygodni. Sprawy złożone – z wieloma domownikami, wątpliwościami co do adresu lub koniecznością uzupełniania dokumentów – mogą trwać dłużej. Adwokat monitoruje postępowanie i w razie nieuzasadnionej zwłoki może złożyć ponaglenie do prezesa sądu.
Tak. Terapia, leczenie psychiatryczne lub uzależnień, konsultacje specjalistyczne – wszystkie te aktywności mogą zostać wpisane do harmonogramu dozoru jako uzasadnione wyjścia z miejsca zamieszkania. Udział w terapii może być również argumentem na rzecz pozytywnej prognozy kryminologicznej – świadczy o podjęciu kroków resocjalizacyjnych przez skazanego.
Co do zasady – nie, bez uprzedniej zgody sądu. Kara jest nadal wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Każde wyjście poza wyznaczony adres musi mieścić się w zatwierdzonym harmonogramie. Wyjazd zagraniczny w trakcie odbywania kary w systemie SDE – nawet służbowy lub z powodów rodzinnych – wymaga złożenia wniosku do sądu penitencjarnego i uzyskania jego zgody. Samowolny wyjazd za granicę jest traktowany jako rażące naruszenie warunków dozoru.
Szybki kontakt, Adwokat Karny z Poznania – zapraszamy do
kontaktu przez całą dobę.
Sprawy dotyczące dozoru elektronicznego niejednokrotnie łączą się z szerszym kontekstem prawa karnego wykonawczego. Poniżej zestawienie tematów, które mogą dotyczyć osób szukających pomocy prawnej w zakresie SDE:
Zastrzeżenie: Treść niniejszej strony ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze. Każda sprawa jest inna i wymaga indywidualnej analizy prawnej. W celu uzyskania porady dostosowanej do Twojej sytuacji skontaktuj się bezpośrednio z kancelarią.
Podstawy prawne: Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. 1997 nr 90, poz. 557 ze zm.), w szczególności art. 43a–43zf k.k.w.; Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88, poz. 553 ze zm.), w szczególności art. 64 k.k.
Wybierając wsparcie naszej kancelarii adwokackiej, zyskują Państwo pewność, że sprawa prowadzona jest przez specjalistów doskonale znających orzecznictwo poznańskich sądów oraz praktykę miejscowych prokuratur okręgowych oraz rejonowych. Stawiamy na transparentność, profesjonalizm oraz pełne, bezkompromisowe zaangażowanie w ochronę wolności oraz godności naszych klientów. W sytuacjach kryzysowych, gdy ważą się losy wolności osobistej, liczy się każda minuta oraz każde słowo. Zapraszamy do kontaktu z kancelarią adwokacką, aby zapewnić sobie lub bliskim bezpieczeństwo prawne na najwyższym poziomie oraz profesjonalną reprezentację przed organami państwowymi.
Kontakt
Zadzwoń lub napisz maila
tel. kontaktowy: +48 537 230 390
tel. kontaktowy: +48 695 690 098
adres e-mail: kancelaria@sienkoipartnerzy.pl
