Blokada rachunku bankowego przez prokuratora jest możliwa na mocy przepisów z kilku aktów prawnych, jednak najistotniejsze przepisy znajdują się w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe oraz ustawie z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (inne znajdują się m.in. w ustawie z 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych czy w ustawie z 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym).

Zgodnie z art. 106a ust. 3 ustawy Prawo bankowe w przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że zgromadzone na rachunku bankowym środki, w całości lub w części pochodzą lub mają związek z przestępstwem skarbowym lub przestępstwem innym niż przestępstwo, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, bank jest uprawniony do dokonania blokady środków na tym rachunku. Co istotne, blokada może nastąpić wyłącznie do wysokości środków, co do których zachodzi takie podejrzenie.

We wskazanym wyżej przepisie wyłączono art. 165a (finansowanie przestępstwa o charakterze terrorystycznym) i art. 299 (pranie pieniędzy) Kodeksu karnego, gdyż o tych przypadkach mowa w art. 86 ust. 9 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Wedle tych przepisów prokurator, po otrzymaniu zawiadomienia od Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, może postanowieniem wstrzymać transakcję lub dokonać blokady rachunku.

Niektóre podmioty mogą także samoistnie dokonać blokady – np. Szef Krajowej Administracji Skarbowej w przypadku podejrzenia, że podmiot kwalifikowany (m.in. osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą lub osoba prawna) może wykorzystywać działalność banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzających do wyłudzenia skarbowego może zablokować rachunek bankowy na 72 godziny, z możliwością przedłużenia jej na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 miesiące.